Poznańskie Muzeum Narodowe odkryło pokłady wyzwań dla marketingowców kultury!

Nieczęsto publiczne instytucje, a zwłaszcza nobliwe muzea, realizują interesujące kampanie promocyjne. Tym bardziej warta odnotowania jest obecna „filmikowa” kampania Muzeum Narodowego w Poznaniu. Jej wartością dodaną jest to, że kontrowersje i szum wokół niej odsłaniają nieśmiało tabu, o którym szefowie instytucji i marketingowcy kultury głośno nie mówią. Jest nim pogłębiające się rozwarstwienie mentalne publiczności. I z tym trzeba będzie się zmierzyć. Czytaj dalej

Reklamy

Czy marketing kultury podzieli los edukacji?

edukacja_rene

Przez ostatnie lata edukacja kulturalna nie miała łatwo. Zmiany w oświacie, cięcia w instytucjach kultury, wreszcie – największy grzech  – obarczenie jej odpowiedzialnością za budowanie publiczności. Dla menedżerów instytucji publicznych czasem to ostatnie bywało wygodne: brakiem edukacji lub długim oczekiwaniem na jej efekty tłumaczyli małą frekwencję na widowni, wystawach, koncertach. Czytaj dalej

Outsourcing i CUW (nie)dobre dla instytucji kultury?

outsourcing_2

Wynalazek zachodniego świata biznesu od roku implementowany jest w polskich warunkach samorządowych. Tworzone Centra Usług Wspólnych przejmują obsługę księgową (czasami także kadrowo-płacową) gminnych jednostek budżetowych, głównie oświatowych. Ubiegłoroczna zmiana ustawy samorządowej pozwala samorządom na większą elastyczność w delegowaniu tzw. czynności powtarzalnych w zakresie administracji do CUW także samorządowym osobom prawnym. Do nich zaliczane są m.in. instytucje kultury i tu mamy problem. Czytaj dalej

I po cyrku z tą Golgotą

Powiedziano, napisano i wykrzyczano już wiele o słynnym proteście i bezprecedensowym odwołaniu spektaklu „Golgota Picnic” Rodrigo Garcii na pozańskiej Malcie. Trochę mniej uwagi zwrócono na kompromitację państwa polskiego, które nie potrafiło z jednej strony obronić poczciwego klienta z biletem w ręku, a z drugiej powstrzymać media od epatowania obscenicznością wyrwaną z kontekstu przedstawienia. Czytaj dalej

Czy hipokryzję mediów warto wykorzystać do promocji kultury?

Nie tak dawno (choć dawno już wszyscy o tym zapomnieli) media z pasją piętnowały (o przepraszam: informowały…) o wykorzystaniu przez warszawski Teatr Dramatyczny wizerunku Breivika do promocji sztuki „Kto zabił Alonę Iwanowną?”

Media (także publiczne), które z byle oprawcy czynią ikonę popkultury, które bez najmniejszej żenady wydają wyroki na podstawie zarzutów prokuratorskich prezentowanych na konferencjach prasowych (sąd już w zasadzie nie jest potrzebny), które z pseudodetektywa-bandziora czynią macho-herosa a z dramatu rodzinnego spektakl na cały kraj, potrafią się obruszyć i zniesmaczyć, jeśli sprawa dotyczy kultury. Czytaj dalej

Teatr nie jest dla klienta, aktor nie jest dla widza

Powoli przygasa kolejna narodowa histeria związana z nieoficjalną reformą teatrów na Dolnym Śląsku (i ogólnie publicznych instytucji kultury), jakiej podejmują się poszczególne samorządy w kraju. Szkoda, że naprawdę ważny temat po raz kolejny sprowadzony został do petycji, protestów, bicia w dzwon na trwogę, ustawienia barykady i spolaryzowania stanowisk po jej obu stronach. Czytaj dalej

Powstało stowarzyszenie „Menedżerowie kultury”

„…..widzimy wyraźną potrzebę propagowania menadżerskiego podejścia w realizacji działań w sektorze kultury i wspieranie środowiska w tym zakresie. Zarządzanie kulturą nie jest uznawane za odrębną dyscyplinę naukową ani niezbędną umiejętność, która mogłaby przynieść korzyść praktyce kulturalnej i artystycznej. Czytaj dalej